
بهار نوشت:
در خبر ها آمده قرار است به آقا پسرهایی که قصد ازدواج دارند گواهینامه ازدواج داده شود. یکی از مقامات فرموده اند «به دنبال این هستیم که تا دو سال آینده اگر پسری به خواستگاری دختری رفت، دخترخانم «به شرطی» جواب بدهد که خواستگار این دوره ها را گذرانده باشد.» آدم این طرح ها را می شنود، می فهمد اون که میگه «همه چی آرومه، من چقدر خوشبختم، تو به من دل بستی از چشات معلومه،» قشنگ میگه، و کلاً هیچی کم نیست همین یک مورد مونده بود، با توجه به این طرح و لایحه حمایت از خانواده و... نگرانیم خانواده ها از شدت حمایت بترکند. فارغ از سوالاتی نظیر چرا؟ چطور؟ و چرا فقط پسرها؟ که در ذهن انسان با شنیدن این خبر شکل می گیرد. گفتیم پیشنهادهای خود را پیش پیش، برای اجرای این طرح به بهترین نحو، ارائه دهیم.
1- اول اینکه بهتر است این گواهینامه ها را به دو دسته پایه یک و پایه دو تقسیم کنند. گواهینامه پایه دو برای بچه سوسول ها و این جوجه هایی باشد که تازه می خواهند برای اولین بار ازدواج کنند. گواهینامه پایه یک هم برای انسان های خیری که دو بار و سه بار و الی ماشاءالله هی تجدید فراش می کنند. ضمناً بد نیست یه گواهینامه ساده و جمع و جور هم برای «نامزدی» صادر کنند، تو مایه های گواهینامه موتور.
2- چند تا چیز باید حتما قبل از دادن گواهینامه ازدواج چک شود. اولیش اینه که چک کنند مدرک تحصیلی آقا داماد تقلبی نباشد. خصوصاً اگر مدرک دکترا بود با حساسیت بیشتری بررسی کنند. البته با تجربیات تلخی که داشتیم، اگر مدرک داماد سوم ابتدایی نهضت سواد آموزی هم بود، بهتره با دقت چک کنیم.
3- در گواهینامه ای که صادر می شود حتماً باید درج شود داماد خوشه چندمی است. بالاخره یک خوشه اولی بیکار به یک خوشه سومی با شغل می ارزد. بعد هم اینطوری خانواده عروس می داند قرار است دخترش با ماهی چقدر سر کند و با یارانه شان چند تا لامپ می تواند روشن کند. اصلاً بد نیست داخل گواهینامه بر اساس خوشه داماد تعداد لامپ هایی که می توانند با یارانه شان روشن کنند بنویسند. مثلاً بنویسند فلانی دو لامپه یا تک لامپه یا...
4- مسوولان گفته اند برای پسرهای متقاضی گواهینامه ازدواج «دوره های آموزشی» در نظر گرفته اند. ما هم ضمن تایید این بخش از طرح پیشنهاد می کنیم برای آموزش های حین ازدواج، دوره های ظرف شویی و رخت شویی و آشپزی برای آقا پسر ها برگزار شود.
تصور کنید تا چند وقت دیگر پسر های دم بخت یکی از دیالوگ های روزانه شان این است «نه امروز نمی رسم بیام بازار، ساعت دو کلاس کهنه شوری مقدماتی دارم.»می توانیم برای اینکه سازمان دولتی عریض و طویلی برای صدور این گواهینامه ها تشکیل نشود، این کار را به بخش خصوصی و خود مردم بدهیم. چه اشکالی دارد مراکزی ایجاد شود که ضمن ارائه آموزش های تخصصی ازدواج، گواهینامه هم صادر کنند.